LA REİNE MARGOT | Kraliçe Margot (1994)

Patrice Chereau’nun yönetmenliğini yaptığı Alexandre Dumas’nın romanından uyarlanmış filmin konusu kısaca şöyle;

Fransa Kralı IX. Charles (Jean-Hugues Anglade) döneminde yani 16. yy gibi, Fransa’da Katolikler ve Protestanlar savaş halindedir. Catherine de Medicis (Virna Lisi) yani kralın annesi , taht varisi üvey kızı Marguerite de Valois dite La Reine Margot’dan (lsabelle Adjani) kurtulmak ve görünürde de iki mezhebi barıştırmak için protestan Henri de Navarre (Danielle Auteui) evlendirmek ister. Oysa ki asıl amaç başkadır ve 6.000 protestanın öldüğü tarihte Saint Barthelemy Katliamı olarak geçen olayı organize eder.

Notre-Dame Katedralinin büyüleyici atmosferinde başlayan düğün sahnesi, renkler, kostümler ve ritüelleri ile hayli etkileyici . Aslında eğlencelik olsun diye izlemeye başladığım 152 dakikalık bu filmin, böylesine bir vuruculuğa sahip olabileceğini düşünmemiştim.

Protestan La Mole (Vincent Perez) ile Margot arasında ki aşk ilişkisi ilk başta sadece Margot’un cinselliğini doyurma hamlesi olarak başlasa da filmin ilerleyen dakikalarında duygusal bir hal alıyor.

Katliam sahnelerinin gerçekçi ve acımasızca verilmiş olması eleştirilebilecek bir unsur değil keza ortaçağın karanlığı ve tarihin bu acımasız katliamı olduğu gibi aktarılması basit bir aşk hikayesi olmaktan çıkartıyor filmi.

Şimdi kendinle gurur duyabilirsin. Artık Katolik bir ülkenin Kralısın. Evet gurur duyabilirsin! Cesetlerden başka hiç bir ruhun kımıldamadığı bir ülkenin Kralısın. Paris bir mezarlık oldu!

Chereau, filmi için “izleyicinin dikkati en önemli birkaç noktada toplansın istiyorum: insan ilişkileri, güç çatışmaları ve öykünün şiddeti… Bu seçimi bilerek yapım” diyor ve hakkını verdiğini bize gösteriyor.

Tarih aslında bugünün ışığı. Şiddet, ortaçağın karanlığında bitti gözüyle bakıyoruz ama 21. yy’da hala dini fanatizmin, ahlak anlayışını destek alan şiddetin, anlamsız vahşetin önüne geçilebilmiş değil. Kraliçe Margot’u bu açıdan da değerlendirmekte fayda var. Bu fayda aynı zamanda olumlu not vermemizin de başlıca nedenlerinden.

Filmin oyuncu kadrosu, kostüm, renk, sahnelerin etkileyiciliği, senaryo çok başarılı. Olayların hızlı akışı, yer yer kopuyor gibi görünmesi zorlayıcı fakat izlenmesi gereken başarılı bir yapım olduğunu düşünüyorum.

Çerezlik olarak düşünüp izlemeye başladığım filmden, lsabelle Adjani’yi görsem yeter durumundan 152 dakika gözümü kırpmadığım bir sanata düşmüş olmak çok keyifliydi.

Barış, Nisan 2022

Göster
Gizle