Yeniden

             

Hey makinist!

Gitme vakti,

Bak güneş doğmak üzere

Daha dün üzerime atılan karanlık,

Bekle dünya, bekle bir çiçeğin filizinde

Ya da bir köpeğin dölünde bekle

Dokuz ay on gün bekle, annemin namazının bitişinde

Uzak köyümüzün, yolsuz horozunun ayağına değen

Çakıl taşında bekle.




Hey makinist!

Çalıştır bu demir parçasının karanlık rengini,

Çalıştır, sessizliğe rağmen yırtan bir sesle

Kapraka dumanla dolsun gökyüzü,

Işığı geçmek için, hızlanmamız gerek

Boşuna ölmüşüz dememek,

Ve bir daha kalleşçe ölmemek için

Gitme vakti.

Hey makinist!

Umudumuzu bıraktığımız şehirlere dönüyoruz

Çalıştır treni gidiyoruz,

Çünkü…

Yeniden doğuyoruz.

Barış Tolga Çoruh /Ocak 1998 – Erenköy

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.