Yaşadıklarımıza Dair

"Hangi hissin parmağı dokundu ki, derine, 
Düştü bir gizli alev salkımı içerine? 
Hangi kabus bastı ki, seni uykularında, 
Birdenbire cehennem kaynadı sularında? "
Necip Fazıl

 

Tüm yürüdüklerimiz ayni yere çıktı,
başlangıcın başlangıcına, kader diye gülümsedi daha inançlı olanlar,
ah vah etti karamsarlar, yolculuğun bittiğine inandı amaçsızlar….
 
Hep daha iyisi vardı hayatlarımızda ellerimizdekinden,
hep daha mutlu olanlar vardı etrafımızda,
filmler aksini söylese de, biz aksimizi seyrettik aynalarımızda…
 
Bitmeyen cümlelerle konuşup, biten umutlarımızla yaşamaya alıştık, dünden daha güzel yarınlara inananları öldürüp,
dokuz altı yollarında yaşamaya çalışanlarla geçirdik sabahın ve alaca karanlığın en güzel dakikalarını…
 
Sevgilimizle izleyemedik güneşin ne doğuşunu ne de batışını, bazılarımız sevdi bazılarımız sevildi, bazılarımız bildi, bazılarımız bilmedi,
bildiklerimizden çoktu tabi ki bilmediklerimiz, inandık, bazılarından daha az inandık diye suçlandık…
 
Gökyüzüne bakarken ağladık çisil çisil yağmurun yağışına,
su olmak istedik,
kar olmak istedik
ve deniz
ve bulut
ve yeşil
ve…


Barış Tolga Çoruh, Aralık 2006 – Seyrantepe

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.