İsyansızlık

Karanlığın üstünden doğan güneş,

Bırak gecenin kendisi kalsın

Aydınlatma, bakmaya utandıklarımızı

Utanırın insanlığımdan

Karşı koyamayan zayıflığımdan

Sessiz kalışım, içimde ki fırtına

Ürperiyor içim,

Korku dörtbir yanım.

Karanlığın içinde, gözlerim kapalı yürüyorum

Sokaklar ıssız, sokaklar cansız

Yapayalnız kaldırım taşları

Ürkekliğimin tek kalan arkadaşları.

Barış Tolga Çoruh, 1996 Kadıköy

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.