İstasyon Kahvehanesi

Küçükyalı tren istasyonun yanı

ortada soba, kömür sobası, kara kara

geçen yıllara özlem gibi yanıyor

Yeşil çuha, köşe masada ben

etrafımda 60 yıl ortalama ile müdavim meraklılar

İstasyon kahvehanesi, hep bir şeyleri bekleyenlerin

kahve demir sandalyesi

Üç büyük ağaç, tüm oturanların dedesi

sonbahar rüzgar ayaz

beş kedi saydım

meraklı ihtiyarlar gibi beni süzüyor

elinde kalem tutana herkes hayretle bakıyor.

sallanarak gelen metalik tepsi

sıcak çay

modern kafelere inat demli

ince mi ince belli, kışkırtmak için içi geçmişleri

okey sesleri

taş çalmayanların gözlerinin önünden geçmişi geçen

mülayim küfürler

ince sataşmalar, hastane, hanım, demirel

emekli maaşı, ah o Almanlar yok mu

Radyo da çızırtı ile Zeki Müren

televizyonda ajans

tren sesi

film sahnesi, Küçükyalı istasyon kahvehanesi

Sevgilim;

Seni düşünmek için

kafesteki kanaryayı izliyorum,

tüm bunlar seni tanısa daha güzel olmazlar mı?

Barış Tolga Çoruh- Küçükyalı , 2011

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.