Gözlem

Vuruldu Ogün
Yalnız gecenin kucağında, haykırışlar arasında
Dostlarım dediği, belki de
Dost olmayan ona, acı veren kendine
kendine vuruldu.

Yenildi Barış
Özlemlerine yenildi
Dostlarım dediği belki de
canlarına yenildi.
Yalnızlık vurdu, sevgi aradı şarkılarda
Türkülerde buldu kendini, türkü oldu.

Yıkıldı Ferit
Kendine yıkıldı, açamamaya ortaya
dostlarım dediği belki de
dostlarına yıkıldı
İçinden çıkamadığı içine gömüldü
sessizliğinde durdu, kendinde

Bir oda da üç güvercin,
Bir oda da üç ses
Bir oda da üç sükun
Gene de kahkahalar atıldı
Gene de türkü dinlendi
Gene de yalnız kaldılar
Yalnız olacaklar
yalnızlar

Uyku olup susmak istese biri,
şiir olup akmalı diğeri,
kavga olup vurmalı başka biri
uyku uyku olup susmaz,
şiir şiir olup akmaz
kavga kavga olup vurmaz
ver içkinin son kadehine
varoluş de, yalnızlık, felsefe

Yaşa ve öl
Ara ara ara; yaşam
sonu gelmez uçurum
dipsiz bir kuyu
annesiz çocuk
denizin ortasında ölmek susuzluktan
çölde ki serap
rüzgar da fırtına, uçuşan kum taneleri
yaşam
sevişmek, koklamak isimsiz bir çiçeği
okumak, saatlerce okumak,
türküler, acılarımıza tuz türküler
içki, ayılmak...

İnsansın, hep karıncadan büyüksün
sen daha güçlüsün
o ağırlığının beşyüz katını taşır
sen kendini taşıyamazsın
düşünürsün, düşünürsün, düşünürsün
gece biter, sabah olur, hayat devam eder.





 Barış Tolga Çoruh, 24 Haziran 1997, Kadıköy  

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.