Yedi-leme

I

Kurnaz tilki durdu
Karga dalında değil
"gene aç kaldık"

II

Masal anlatır mısın bana?
Sonu ölümlerle bitsin...
Dünya bir masal
Üç elma düşmüyor.

III

Salladı tırpanını 
Buğdayların kellelerine
Onsekiz saat kelle
Onsekiz saat buğday
Salladı tırpanını cellat,
Sıcak, buğday, ter
düş(tü) kelle
böyle öldü amele

IV

Dağ başında açmış kardelen
Karların üzerinde lâl
bembeyaz örtüye karşı isyankar
yeni kardelenler açana kadar
diren, ölüm seni alana kadar.

V

Akan suyu durdur
bir balığa yol aç
küçük kara bir balığa

VI

Elinde kalem çiçek yapardı
konuşurken gülücükler
adı yasemin, kendisi çiçek
çiçek Yasemin, yasemin çiçek

VII

Vuruldu kuşluk vakti
göğsünün tam ortasından
durdu kalbi tek kurşunla
takır takır çalışırken beyni
öldü zannetti kendini, düşünürken
kurşun, bir küçük yara açmıştı
oysa ki
tek kurşuna yenilecek insan değildi

Barış Tolga Çoruh, Mart 1998, Beyazıt

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.