Bağımsız Şiir | Dokuzlama

I.
Kırkayak yürüdü
Kırk ayak yürüdü...

Ak(baba)larını yarattı aç sevdalar

II.
Ben savaştım
Sen savaştın
Sana sunduğum zaferler kaldı


Ben kazandım
Sen kazandın
Sana verecek mağlubiyetlerim vardı

Ak(baba)larını yarattı aç sevdalar

Kimse karanlığa yaslanmak istemiyor

III.

Kimse karanlığa yaslanmak istemiyor
oysa ışık köreltiyor beni
Yıldızlarımı alıyor
Rüyalarımı alıyor
Hayallerimi alıyor
IV.

Bakanlar
Boş bakanlar
Baş bakanlar
V.

Hiçbir yol düz değil
En hızlı gidenlerimiz
En erken devriliyor
Hepimiz tavşan taşıyoruz içimizde
Hep kaplumbağalara geçiliyor.
VI.

Bir kuşun özgürlüğüne göz diken avcı
uçamayacağını bildiği bir kayanın üzerinde duruyor
Düştüğünde beyaz köpükleri ile bir deniz
ölüm olarak karşılayacak kendisini
Bu coğrafyada görünmeyen bir albatros
ürkmeden önünden geçiyor
ikisi de birbirini tanımıyor
Heyecanla tetiği çeken avcı
başka bir coğrafyanın özgürlüğünü vuruyor
ayağı kayıyor,düşüyor
bu coğrafyada görünmeyen albatros ölüyor
her uçuş biraz özgürlük
biraz hamaset

VII.

Ruhumda taşıyorum acılarımı
Bir kafesin içinde teşhir edilirken
Hester Prynne olabilir miyim?
Ne bir incim var ne de bir günahım
Mr. Dimmedale'im belki
Korkularımla yüzleşemeyen
Günahlarımla savaşamayan...

VIII.

"Amaç dünyayı anlamak değil, onu değiştirmektir."
Başarısız yaşıyor insanlar
Çocuklarına bırakıyor günahlarını
ve ölünce arınacaklarını umut ediyorlar.
IX.

Çıt
kırıldım
ar
tık
düz
gün
değilim...

Barış, Kadıköy – Aralık 2019

Şu kategoriye gönderildi: Şiir Şu etiketin altına yerleştirildi: ,

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.